Κυριακή 27 Δεκεμβρίου 2009

Πήλιο Πινακάτες

Στην   περυσινή αντίστοιχη ανάρτηση  αναρωτιόμουν τι μας επιφυλάσσει ο ήπιος καιρός. Μέσα στη χρονιά που ακολούθησε ,είχαμε έντονα καιρικά φαινόμενα , απώλειες συναθρώπων μας και  αρκετές ζημιές σε περιουσίες. Φέτος ο καιρός μέχρι στιγμής παραείναι ήπιος (Μάρκο κάνε και φέτος την πρόβλεψή σου).


Σχεδόν 21 βαθμούς έδειχνε το μεσημέρι το θερμόμετρο στην πλατεία του χωριού  Πινακάτες στο Πήλιο στην καρδιά του χειμώνα.Πολλά δένδρα φυλλοβόλα δεν έχουν ρίξει τα φύλλα ακόμη,ενώ στο μπαλκόνι μου έχω ανθισμένο βασιλικό.


Ανηφόρησα λοιπόν με το νέο όχημα  στο Πήλιο για μια "ανοιξιάτικη" βόλτα και με την ευκαιρία  να σας δείξω τις ομορφιές του Πηλίου. Πέρασα από το χωριό Αγιος Γεώργιος που σας παρουσίασα σε προηγούμενη ανάρτηση,από όπου σας παρουσιάζω μερικές φωτό από την λαική τέχνη της περιοχής
Σκαλιστή εικόνα του Αγίου Γεωργίου
όπως επίσης ψηφιδωτή εικόνα του Αγίου στην Πύλη της ομώνυμης εκκλησίας



το άλογο είναι πολύ διαδεδομένο στο Πήλιο ,πολύτιμος βοηθός των κατοίκων λόγω του δύσβατου της περιοχής.

Το χωριό Πινακάτες είναι ένα παραδοσιακό χωριό χτισμένο σε μια κοιλάδα στο Πήλιο, γι'αυτό δεν φαίνεται από τη θάλασσα.
Πετρόκτιστα σπίτια με παραδοσιακές πέτρινες σκεπές.
Στην πλατεία του χωριού υπάρχει μια μαρμάρινη κρήνη κτισμένη το 1894 ,δωρεά των αδελφών Τσιρογιάννη.

 
  Και η επιγραφή της κρήνης για τους φιλομαθείς . Στο χωριό υπάρχουν αρκετές ταβέρνες που προσφέρουν απίθανα φαγητά,όπως επίσης και ξενώνες για διαμονή.Περιττό να σας πω ότι η κίνηση ήταν μεγάλη σήμερα.
Βρήκα και το παρακάτω όχημα ,που μπορεί σε κάποιον ερασιτέχνη συνάδελφο να χρησιμεύσει σαν ιδέα

Στη συνέχεια του δρόμου μετά το χωριό Πινακάτες είναι τα χωριά Βυζίτσα και Μηλιές ,όπου τερματίζει η γραμμή του τραίνου του Πηλίου.

Λόγω  της θέσεως  τα χωριά φαίνονται ενωμένα ,ενώ δεν είναι .Στο βάθος το χωριό Νεοχώρι.
Σε άλλη ανάρτηση θα σας παρουσιάσω τα όμορφα αυτά χωριά.
Οφείλω να εξηγήσω ότι η καταγωγή μου δεν ειναι από την περιοχή ,αλλά από το χωριό Τριάδα του Νομού Σερρών. Μένω όμως με την οικογένειά μου στο Βόλο.


Παρασκευή 11 Δεκεμβρίου 2009

Κανάλια Μαγνησίας : η επόμενη μέρα

Η Μαγνησία μετράει τις πληγές της . Τρεις νεκροί από τη θεομηνία στην περιοχή του Αλμυρού και της Σούρπης. Ανυπολόγιστες ζημιές σε περιουσίες.


 Τα Κανάλια θυμίζουν  μέρες προ του 1962 (πριν αποξηρανθεί η λίμνη Κάρλα). Τα τελευταία χρόνια έγιναν τα έργα για την ανασύσταση της άλλοτε λίμνης, πλην όμως τα έργα αυτά δεν ολοκληρώθηκαν με αποτέλεσμα να έχουμε αυτά τα φαινόμενα.

Ακριβώς μπροστά βλέπετε το τεχνητό ανάχωμα ,ανατολικό όριο της σημερινής λίμνης. Τα νερά αριστερά του αναχώματος έχουν πλημμυρίσει μια τεράστια δημόσια έκταση ,χωράφια και στάνες ,ενώ θα έπρεπε να καταλήγουν στη λίμνη (δεξιά του αναχώματος) ,αν όλα τα έργα ειχαν ολοκληρωθεί.


Τις μεγαλυτερες ζημιές υπέστησαν οι κτηνοτρόφοι, άλλοι είδαν τα κοπάδια τους πνιγμένα ,άλλοι τις προμήθειες του χειμώνα να τις "παίρνει το ποτάμι"

Τα καιρικά φαινόμενα ήταν όντως έντονα, βροχή ασταμάτητη, αέρας δυνατός
 
 
Τα νερά κάλυψαν σχεδόν όλη την επιφάνεια της σημερινής λίμνης (κάτω),η χωρητικότητά της όμως είναι πολλαπλάσια.






Στο Πήλιο έπεσαν τα πρώτα χιόνια, αν είχαν έρθει λιγο νωρίτερα θα είχαμε αποφύγει αυτές τις καταστροφές.