Η κλασική αυστραλέζικη . Το μειονέκτημά της είναι ότι οι βέργες με τα κελιά δεν βγαίνουν (είναι βιδωμένες στο πλαίσιο),αλλά μόνο περιστρέφονται για να τοποθετηθούν οι δοκίδες με τις προνύμφες και για τη συλλογή πολτού.
Για να μπορώ να βγάζω τις βέργες με τα κελιάάλλαξα τον τρόπο στήριξης τους στο πλαίσιο.
Οι λόγοι είναι αρκετοί: ευκολία στην τοποθέτηση των δοκίδων,στο πλύσιμο ,στην συλλογή του πολτού ,στη αλλαγή συνδιασμών κ.α. Παράλληλα ήθελα να μπορώ να τις ασφαλίζω πάνω στο πλαίσιο ,γιατί αρκετές φορές από αδέξιο χειρισμό μου πέφτανε με καταστροφικά αποτελέσματα.

για να πετύχω αυτή τη στήριξη ,"έδεσα" τη βέργα με τα κελιά με δύο αυτοσχέδια ελάσματα στις άκρες όπως βλέπετε στις παρακάτω φωτογραφίες



τοποθέτησα στους ορθοστάτες του πλαισίου, πηχάκια στήριξης.
στη μία πλευρά του πλαισίου, στο πηχάκι έκανα μια λεπτή χαραγή για να μπαίνει η μία άκρη της βέργας και να ασφαλίζει καθώς οι δυο αλουμινένιοι οδηγοί της πλαστικής βέργας κελιών λειτουργούν σαν stop στο μέσα έξω.

στην άλλη πλευρά του πλαισίου στο πηχάκι , έκανα μια χαραχή με άνοιγμα τόσο ώστε να χωράει η βέργα συρταρωτή και ακολούθως να κάθεται και να αγκαλιάζει το πηχάκι για να μη μετακινείται μέσα -έξω .Το έλασμα από πάνω κλίνει και έτσι ασφαλίζει τη βέργα.

εδώ βλέπετε το αυτοσχέδιο έλασμα ,από τσέρκι μεταλλικό φτιαγμένο.

εδώ βλέπουμε βέργες με κελιά "ΑΡΙΣΤΕΑΣ" του Παπα-Βαγγέλη Καρακάση,με τα μεταλλικά στηρίγματα στους ορθοστάτες

και εδώ με ξύλινα στηρίγματα και μεταλλική συρταρωτή ασφάλεια.










